ความเดิมตอนที่แล้ว
- ขอโทษครับคุณ - นั่นฟีบี้
- โอเค แค่นี้ใช่ไหม - พวกเธอเป็นแฝดกัน
ฟีบี้ก็คือฟีบี้ แต่เออร์ซูล่าคือแจ่ม
- นี่ของเออร์ซูล่า - อ๋อ ได้สิ โอเค พอดีเป๊ะ
มาร์เซล เอารีโมตมาให้ฉัน
เขาทำได้ยังไง
ก็แค่เรื่องยัยเออร์ซูล่างี่เง่า
การที่เขาออกไปเดตกับเธอ มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
- เธอไม่รู้จักแฝดฉัน - ที่รัก เธอต้องคุยกับโจอี้นะ
- เขากำลังหลงเธอ - เธอไม่เสียเขาไปหรอกน่า
ยังไม่ได้นอนด้วยกันด้วยซ้ำ มันก็ยังไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่
ไง
มีอะไรให้เราช่วยไหม
เรเชลๆ
ฉันโอเค ไม่เป็นไร
(ห้องฉุกเฉิน)
สวัสดีค่ะ เพื่อนฉันปีน ไปเก็บไฟคริสต์มาส
แล้วตกจากระเบียง
เท้าหรือข้อเท้าของเธออาจจะหัก
พระเจ้า ป่านนี้ยังติด ไฟคริสต์มาสอยู่อีกเหรอ
กรอกข้อมูลเสร็จแล้วเอามาให้ฉัน
โอเคค่ะ
โอเค
เอาล่ะ
ชื่อ
ที่อยู่
โอเค กรณีฉุกเฉินให้โทรหาใคร
เธอไง
จริงเหรอ
ใช่
น่ารักจังเลย
ตายแล้ว ฉันรักเธอจัง
โอเค ประกันล่ะ
อ๋อ ติ๊กไปเลย
ฉันต้องได้ใช้แน่ๆ
เธอไม่มีประกันเหรอ
ทำไม มันจะแพงแค่ไหนกันเชียว
ก็ไม่รู้ แต่ค่าเอกซเรย์อย่างเดียว ก็น่าจะ 200 ดอลลาร์แล้ว
- ทำยังไงกันดีล่ะ - เราทำอะไรได้ที่ไหนล่ะ
เว้นแต่ฉันจะใช้ของเธอ
ไม่ ไม่ได้ๆ
นี่ เดี๋ยวนะเธอ
ฉันเพิ่งใส่ชื่อใครลงไปใน "ผู้ติดต่อฉุกเฉิน"
มันเป็นการโกงประกันนะ
ก็ได้ งั้นก็ช่างเถอะ เรากลับบ้านก็ได้
โอเค
- โอเค มานี่ ฉันล่ะเกลียดจริงๆ - ขอบคุณนะ ฉันรักเธอ
สวัสดีค่ะ
ขอแบบฟอร์มแผ่นใหม่ด้วยค่ะ
ทำไม
ฉันนี่งี่เง่าจริงๆ
คือว่าฉันกำลังกรอกข้อมูลให้เพื่อน
แล้วแทนที่จะใส่ข้อมูลของเธอ
ฉันใส่ของฉัน
งี่เง่าจริงด้วยค่ะ
ค่ะ ใช่เลย ฉันงี่เง่าขนาดนั้นแหละ
เมื่อคืนฉันฝันว่ากำลัง เล่นฟุตบอลกับลูก
- ดีจัง - ก็ดีนี่
ไม่ๆ เตะลูกเลย
ฉันอยู่ในสนาม แล้วเขาก็ส่งลูกมาให้ฉัน
ฉันรู้ว่าฉันต้องทำอะไรสักอย่าง เพราะฝ่ายรับของทีมแทมป้าเบย์
กำลังพุ่งตรงมาหาฉัน
ทีมแทมป้าเบย์กากจะตาย
ใช่ แต่...
มันมีแค่ฉันกับลูก ฉันเลยคิดว่าเขาคงชนะเราได้
ฉันก็เลย...
เหวี่ยงลูกไปท้ายสนามเลย
นายบ้าหรือเปล่า นั่นเด็กนะ
จะให้เขาโดนรุมหรือไง
ยังไงก็เถอะ ทันใดนั้นฉันก็อยู่ท้ายสนาม
และนึกขึ้นได้ว่าฉันเป็นคน ที่ต้องรับเด็กนั่นใช่ไหม
และฉันรู้ว่ามีแค่วิธีเดียว ที่จะรับได้ทันเวลา
ฉันเลยวิ่ง และวิ่ง
แล้วฉันก็ตื่น
เห็นไหม ฉันโคตรไม่พร้อมจะเป็นพ่อคน
นายไม่เป็นไรหรอกน่า
นายเป็นคนที่ใส่ใจ มีความรับผิดชอบ ที่สุดในอเมริกาเหนือแล้ว
นายต้องเป็นพ่อที่ดีแน่
ใช่ รอสส์ นายกับลูก แค่ต้องป้องกันให้ดีกว่านี้
พวกนายเคยไปร้านเรนโบว์รูมไหม
มันแพงมากหรือเปล่า
ถ้านายสั่ง มันก็แพง
ฉันจะพาเออร์ซูล่าไปคืนนี้ วันนี้วันเกิดเธอ
- แล้ววันเกิดฟีบี้ล่ะ - เมื่อไหร่ล่ะ
คืนนี้ไง
ให้ตาย นั่นหนึ่งในล้านเลยนะ
นายคิดดูให้ดี
เข้าใจแล้วสินะ
แล้วนายจะทำยังไง
ฉันทำอะไรได้บ้างล่ะ
นี่ ฉันไม่อยากทำอะไร ให้ต้องเลิกกับเออร์ซูล่า
แล้วฟีบี้เพื่อนนายล่ะ
ถ้าเธอเป็นเพื่อนฉัน ฉันก็หวังว่าเธอจะเข้าใจ
พวกนายจะไม่ทำงั้นเหรอ
ถ้านายทำอะไรแบบนั้นในวันเกิดฉัน
นายคงโดนฉันตบคว่ำไปแล้ว
ใส่หญ้าฝรั่นเข้าไปหยิบหนึ่ง รสชาติจะเปลี่ยนเลย
โอเค
- มอนิก้า - ค่ะ
ค่ะ เธออยู่นี่ค่ะ
- สวัสดีค่ะ นี่เพื่อนฉัน เรเชล - สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ เรเชล ผมหมอมิตเชลล์
ผมคือเพื่อนเขา หมอโรเซ่น
คุณไม่หล่อเกินไปที่จะเป็นหมอเหรอคะ
อะไรนะครับ
ไม่ใช่ ฉันหมายถึง "หนุ่ม" ค่ะ
หนุ่มไปที่จะเป็นหมอ
- เยี่ยมมาก เรช - ขอบใจ
จ้ะ
แล้วเขาก็บอกว่า เป็นข้อเคล็ด แค่นั้นแหละ
เธอลืมเล่าตอนโง่ๆ ไป
ไม่โง่สักหน่อย
หมอสุดหล่อพวกนั้นชวนเรา ไปเที่ยวคืนพรุ่งนี้ และฉันก็ตกลง
ฉันว่ามันบ้ามาก แบบว่าพวกเขาทำงานในโรงพยาบาล
มันเหมือนเราต้องกลับไป จุดเกิดเหตุอีก
- ฉันว่าเรายกเลิกนัดดีกว่า - ว่าไงนะ มอนิก้า พวกเขาหล่อนะ
พวกเขาเป็นหมอ หมอหล่อๆ หมอที่หล่อ
เอาล่ะ เราได้รู้อะไรกันบ้าง
- พระเจ้า - หลบๆ
เซอร์ไพรส์
ทำบ้าอะไรกัน ฉันตกใจจนเยี่ยวจะราดแล้ว
- นั่นเค้กเหรอ - ใช่
ฉันซื้อรส "เละมอน" มา
เร็วเข้า เดี๋ยวเธอก็จะมาแล้ว
หวังว่าคงไม่เละนะ
(สุขสันต์วันเกิดฟีบี้)
"สุขสันต์วันเกิด พีฮี"
เอากุหลาบตรงนั้น ไปเขียนเป็นตัวบอใบไม้ก็ได้
ใช่ ให้เอานิ้วป้ายเลยสินะ
- ไปซื้อจากร้านไหน - เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- เราแค่... - เซอร์ไพรส์
สุดยอดไปเลย
พระเจ้า
มันไม่น่ากลัวเลยสักนิด
สวัสดีทุกคน ไง เบ็ตตี้
เบ็ตตี้มาด้วย
เธอชวนเบ็ตตี้เหรอ พระเจ้า ดีจังเลย
ทุกคนที่ฉันรักอยู่ในห้องนี้หมด
แล้วโจอี้ล่ะ
เธอเจอเบ็ตตี้หรือยัง
จะบอกอะไรให้อย่าง
ตอนนี้ถ้าให้ทำธุรกิจ มะเขือเทศตากแห้ง พ่อก็โอเคนะ
ห้าปีก่อนนะ ถ้ามีใครมาพูดกับพ่อ
"นี่คือมะเขือเทศ ที่หน้าตาเหมือนพรุน"
พ่อคงบอก "ไสหัวไปจากออฟฟิศฉัน"
พ่อ ก่อนผมจะเกิด พ่อรู้สึกกลัวบ้างไหม
พ่อไม่ได้กลัว พ่อบอกว่า
ถ้ามีใครมาคุยกับพ่อเรื่อง...
พ่อๆ
ผมพูดเรื่องเด็กอยู่ครับ
พ่อเคยมีความรู้สึกหวั่นๆ
"พระเจ้า ฉันกำลังจะเป็นพ่อ" บ้างไหม
ไม่
แม่แกเป็นเองเสียหมด พ่อมัวแต่ยุ่งกับธุรกิจ
ไม่ค่อยได้มีส่วนร่วมเท่าไร
นี่แกน้อยใจเรื่องนี้ใช่ไหม
ไม่ใช่ พ่อ ผมแค่สงสัย
เรายังมีเวลาชดเชยเรื่องนั้นได้
เรายังทำอะไรด้วยกันได้
แกอยากไปพิพิธภัณฑ์ โคโลเนียลวิลเลียมส์เบิร์กนี่
ไปกันไหมล่ะ
ขอบคุณครับ พ่อ แต่จริงๆ ผมแค่...
ผมแค่ แบบว่า...
ผมแค่อยากรู้
พ่อเริ่มรู้สึกถึง ความเป็นพ่อเมื่อไหร่ครับ
คงเป็นวันหลังจากที่แกเกิดมั้ง
เราอยู่ในห้องที่โรงพยาบาล แม่แกกำลังหลับอยู่
และพยาบาลก็เข้ามาส่งแกให้พ่อ
ตอนนั้นแกเป็นไอ้ตัวแดงหน้าเขียด
แล้วอยู่ๆ แกก็เอานิ้วพ่อไปกำไว้
แล้วก็บีบ
แน่นมาก
ตอนนั้นแหละพ่อถึงรู้
สรุปไม่อยากไป วิลเลียมส์เบิร์กแล้วเหรอ
เราไปวิลเลียมส์เบิร์กกันก็ได้ครับ
กินปลาซะ
เรเชล หมอสุดหล่อมาแล้ว
โอเค พร้อมแล้ว
- สวัสดีค่ะ เข้ามาเลย - ไงครับ
- ไง เจฟฟรีย์ - ไง ไมเคิล
สวัสดีค่ะ
เราเอาไวน์มาด้วย
ดูสิ จากห้องเก็บไวน์ของ "เออร์เนสต์และโทว่า บอร์กนายน์"
- ก็ต้องลองหน่อย นี่ครับ - เยี่ยมเลย ดูสิ
- มอนิก้า ข้อเท้าเป็นไงบ้าง - ก็...
เธอก็บอกเขาไปสิ
- มันข้อเท้าของเธอนี่ - ใช่
มันดีขึ้นเยอะเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
พวกคุณไปนั่งก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวพวกเราไปหยิบแก้วให้
- โอเค - โอเค
- ที่แขวนอยู่โน่นค่ะ - ครับ
โอเค ฟังนะ
ฉันว่าเราบอกเขาไปเถอะว่าเราเป็นใคร
มันไม่เป็นไรหรอก ฉันว่าไม่เป็นไร
จะไม่เป็นไรได้ไง เราได้ซวยกันแน่
มอนิก้า เลิกขี้ขลาดสักทีได้ไหม
ขี้ขลาดเหรอ
ขอโทษแล้วกัน ที่ฉันอยู่ในโลกแห่งความจริง
- ไง - พวกเธอยังดูปกติดี
- ก็เพราะพวกเธอปกติไง - โอเค แต่คุณต้องยอมรับนะ
เวลาเราคุยกับผู้หญิงที่เจอกัน
- ที่โรงพยาบาลทีไร สุดท้าย... - ใจเย็นน่า
มองไปรอบๆ
ไม่มีสัญลักษณ์พวกบูชาปีศาจ
ไม่มีกองกระดูกอยู่มุมห้อง
พวกเธอโอเค ทำแบบนี้หน่อย
มีอะไรติดฟัน
ฉันบอกว่าเราจะไม่ทำแบบนั้น บางทีเธอก็ทำตัวเด็กเหลือเกิน
- ฉันไม่ใช่เด็กนะ - จริงจังหน่อย
- สาบานเลย - ทุกครั้ง
- เธอโมโหกับทุกเรื่อง - ไม่ รู้ไหม
เธอเห็นตัวเองเป็นเจ้าหญิง
- รู้ไหม รู้อะไรไหม - อะไร
- รู้อะไรไหม - อะไรล่ะ
เธอนี่ยิ่งเหมือนแม่เธอ เข้าไปทุกวันแล้ว
ขอโทษนะคะ มาแล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
ที่นี่สวยดีนะครับ อยู่มานานหรือยัง
ขอบคุณค่ะ อยู่มาได้หกปีแล้วค่ะ
เรเชลก็เพิ่งย้ายมาไม่กี่เดือนก่อน
ใช่
ตอนแรกฉันกำลังจะแต่งงานแต่...
ฉันทิ้งเจ้าบ่าวไว้ที่โบสถ์
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
ค่ะ คือฉันรู้ว่ามันค่อนข้าง เห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่...
ฉันก็เป็นแบบนี้
ลองชิมฮัมมัสสิคะ
มอนิก้า คุณทำงานอะไร
ฉันเป็นเชฟภัตตาคารในเมือง
- ดีนี่ครับ - ก็ดีค่ะ
ส่วนใหญ่ก็เพราะฉัน ได้จู้จี้สั่งผู้คนไปเรื่อย
ซึ่งเป็นอะไรที่ฉันชอบมาก
ฮัมมัสอร่อยมากครับ
พระเจ้าคุ้มครองถั่วลูกไก่
พระเจ้า
ฉันนี่เหลิงสุดๆ เลย
แค่นั้นแหละค่ะ
ฉันได้บอกหรือยังว่าตอนมัธยมปลาย
ฉันอ้วนเผละเลย
ฉันเคยฉี่รดที่นอน
ฉันชอบโชว์นมให้คนมอง
เราทำกันทั้งคู่ย่ะ
อพาร์ตเมนต์เรเชลกับมอนิก้าครับ
สักครู่นะครับ เรเชล พ่อคุณโทรมา
ค่ะพ่อ
ไม่ๆ นี่หนูเองค่ะ
พ่อคะ ตอนนี้หนูคุยไม่ได้
แต่ว่ามีบางอย่าง
มีบางอย่างที่หนูอยากบอกพ่อมานานแล้ว
ขอตัวสักครู่นะคะ
จำตอนหนูอยู่ปีหนึ่งได้ไหมคะ
บิลลี่ เดรสกินกับหนู ซั่มกันบนเตียงพ่อค่ะ
พ่อคะ
พ่อคะ พ่อ หนูจะไปมีอะไร กับบิลลี่ เดรสกินทำไม
พ่อเขาพยายามเขี่ยพ่อออกจากธุรกิจ
เธอตายแน่
รอสส์ มันเอารีโมตไปอีกแล้ว
เก่งมาก
มันอาจเปลี่ยนภาษาคืนก็ได้
หรืออาจจะไม่
สวัสดีค่ะ
ค่ะ
สักครู่นะคะ ขอฉันดูก่อนว่าเธออยู่ไหม
ผู้หญิงจากโรงพยาบาลโทรมา
เธอบอกว่าข้อมูลในแบบฟอร์มมีปัญหา
- แย่แล้วๆ จะทำยังไงดี - พระเจ้า
ฉันไม่รู้ ถามเขาสิว่าต้องการอะไร
ถามเขาว่าอยากได้อะไร
โอเค ไม่ เธอคุยสิ
สวัสดีค่ะ มอนิก้าพูดค่ะ
คะ
อ๋อ โอเคค่ะ
ค่ะ เราจะรีบไปค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - อะไร
เราลืมเซ็นใบเข้ารับการรักษาใบหนึ่ง
โอเค เธอพูดถูก
- มันไม่คุ้มเลย - ขอบใจ
- โอเค ขอฉันเปลี่ยนชุดก่อน - จ้ะ
- ไง - ไง
มีปัญหาเหรอ
คืนนั้นแฝดเธอปล่อยฉันรอเก้อ
แย่จัง ไม่ดีเลยเนอะ เวลาไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเพื่อเรา
- นายลองโทรหาเธอหรือยัง - ฉันพยายามมาสองวันแล้ว
พอโทรไปที่ร้าน เขาบอกเธอไม่ว่างมารับสาย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะทิ้งฉัน
(ริฟส์)
ไง
ว่างคุยไหม
เอาสิ ฉันแค่ทำงานอยู่
คือว่า...
ฉันเอาของขวัญวันเกิดมาให้
เธอจำได้ด้วยแฮะ
กระติกน้ำจูดี้ เจ็ตสัน
ใช่ แบบเดียวกับที่เธอ...
ใช่ๆ
ฉันก็มีของขวัญให้เธอเหมือนกัน
เธอรู้ได้ไงว่าฉันจะมา
แบบว่า ก็ฝาแฝดไง
ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะทำอย่างนี้
ไม่อยากเชื่อว่าเธอ...
จะทำอย่างนี้
แล้ว...
แล้วเรื่องกับโจอี้นี่มันยังไง
อ๋อ ใช่
เขาดีมากเลย แต่เราจบกันแล้ว
- แล้วเขารู้ไหม - ใคร
โจอี้ไง เขาคลั่งเธอมากเลยนะ
จริงเหรอ ทำไมล่ะ
- ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน - ก็แหงล่ะ
ขอโทษนะ
ไอ้นี่มาพร้อมสลัดด้วยไม่ใช่เหรอ
แล้วเธอจะโทรหาเขาไหม
- เดี๋ยว เธอว่าเขาชอบฉันเหรอ - ไม่ โจอี้ต่างหาก
ไม่หรอก เขาฉลาดจะตาย เดี๋ยวเขาก็รู้เอง
กินไก่ไหม
ไม่ ไม่กินอาหารพร้อมมองหน้าเธอ จำไม่ได้เหรอ
เธอไม่เปลี่ยนไปเลย
เธอก็เหมือนกัน
สวัสดีค่ะ จำพวกเราได้ไหม
คุณเพิ่งโทรหาเราเมื่อครู่นี้
ว่าให้มาเซ็นใบเข้ารับการรักษา
กลายเป็นว่าเราต้องใช้แผ่นใหม่ไปเลย
เพราะแบบว่า...
ฉันใส่ชื่อผิดอีกแล้ว
- เพราะว่า... - คุณโง่ขนาดนั้นเลยแหละ
ค่ะ ฉันโง่ขนาดนั้นเลย
ค่ะ ฉันขอจ่ายด้วยเช็คเงินสดนะคะ
คุณรู้ใช่ไหมว่าประกันจะจ่ายให้
ฉันรู้ค่ะ ฉันก็ไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น
เหมือนกันเด๊ะ ขอโทษค่ะ
โอเค กรณีที่ร้ายแรงที่สุด
สมมติว่านายไม่เคยรู้สึกว่าเป็นพ่อคน
สมมติว่าลูกนายไม่เคยรู้สึก ผูกเป็นหนึ่งเดียวกับนาย
และสมมติว่าความสัมพันธ์ทั้งหมด ของเขาถูกกระทบเพราะเรื่องนี้
นายมีประเด็นอะไรจะพูดเหรอ
นายคิดว่าฉันมีล่ะสิ
เจ้าลิงนั่นเป็นอะไร
แค่ขนติดคอน่ะ
งั้นเหรอ
โอเค ตาใครแล้ว
ตานาย ฉันได้ 43 คะแนนจากคำว่า "ไต"
ไม่ นายได้ศูนย์คะแนนจากคำว่า "ไ"
ฉันได้ตัวตอเต่าแล้วนี่ หายไปไหนล่ะ
คุณต้องช่วยผม ลิงผมกลืนตัวตอเต่าเข้าไป
- เอามันออกไปเดี๋ยวนี้นะ - ไม่ๆ คุณไม่เข้าใจ
โรงพยาบาลสัตว์อยู่ตั้งอีกฟากเมือง มันหายใจไม่ออก
ผมไม่รู้จะทำไงแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - มาร์เซลกลืนตัวอักษรเข้าไป
ขอโทษค่ะ โรงพยาบาลนี้สำหรับคน
คุณครับ มันคือคน มันมีชื่อ โอเคไหม
มันดู "เจเพอดี้" มันสัมผัส เรือนร่างตัวเองเวลาไม่มีใครมอง
ได้โปรด เข้าใจหน่อย
- เดี๋ยวผมดูให้ครับ - ขอบคุณค่ะ
- ไมเคิล - เรเชล
- อะไรคะ - เธอคือมอนิก้า
สวัสดีค่ะ
ไง
เออร์ซ
คุณมาทำอะไรที่นี่ ผมโทรหาคุณตั้งหลายสาย
- ฟังนะ คือ... - ไม่ๆ
อย่าพูด "ฟังนะ" ผมรู้จักมันดี ผมเคยพูดคำนี้แล้ว
ฉันขอโทษ
ผมไม่เข้าใจ มันเกิดอะไรขึ้น
แล้วเรื่องที่คุณพูดใต้สะพานล่ะ
อ๋อ
คุณลืมเรื่องที่ฉันพูดใต้สะพานไปเถอะ
คืนนั้นฉันก็พูดไปเรื่อย ฉันเมามาก
แต่...
คุณไม่ได้ดื่มนะ
ใช่ ฉันไม่ได้ดื่ม
- แต่ฉันเมาเพราะคุณ - เออร์ซ
โอเค มันไปไม่รอดหรอก
ทำไม เพราะผมเป็นเพื่อนกับฟีบี้เหรอ
ถ้าใช่ คุณจะเลิกคบเธอไหม
ไม่
ไม่ ผมทำไม่ได้หรอก
งั้นก็ใช่ เพราะฟีบี้นั่นแหละ
คือต้องเลือกไม่เธอก็ฉัน
ถ้างั้น ผมก็ขอโทษด้วย
รู้ไหม
คุณต้องใช้เวลาลืมนานมากแน่ๆ
ผมรู้
ผมไม่รู้ว่าเพราะเราเลิกกันหรืออะไร
แต่คุณไม่เคยสวยขนาดนี้มาก่อนเลย
จริงเหรอ
- ฟีบส์ - ว่าไง
มันดูจิ๋วมากเลย
- เราเพิ่งได้รับข้อความ - มันเป็นอะไรหรือเปล่า
หมอเอาตัวตอเต่าออกมาได้แล้ว
หมอเจอสระเอกับตัวยอยักษ์ด้วย
มันคงพยายามสะกดคำว่า "ลิงเตี้ย"
หมอบอกว่ามันไม่เป็นไรแล้ว
ตอนนี้มันแค่หลับอยู่
แล้วนายเริ่มรู้สึก เป็นพ่อขึ้นมาหรือยัง
ไม่ ทำไม
ไม่เอาน่า นายผ่านมาได้ นายทำในสิ่งที่ต้องทำแล้ว
ซึ่งเหมือนคุณพ่อมาก
ดูสิ มันตื่นแล้ว
ว่าไง เพื่อนยาก เป็นยังไงบ้าง
คำบรรยายโดย พิชญา พิมสาร